คนดีกะเจ้าไข่ตุ๋นที่รออยู๋บนพระจัน

เขียนเป้นตัวเเย้วจับมาเรียงต่อเป้นคำ

เย็นวันหนึ่งขนะที่เด้กน้องนั่งกินข้าว..   

เห้นพ่อของเค้าดูtvการเมืองอยู่..จึงถามพ่อว่า..การเมืองคืออะไรคร๊าบพ่อ                                      

พ่อคิดเเละตอบว่า..การเมือก้อเปรียบเหมือน พ่อ เป้นนายทุน                                                      

เเม่ของลูกเป็นรัฐบาล ลุกเป้นประชาชน น้องชายของลูกเป้นอนาคตของชาติ

เเละที่พี่เเจ๋ว(พี่เลี้ยงเด้ก)เป้นชนชั้นเเรงงาน...เด้กน้องยังสงสัยเเต่ไม่อยากถามต่อ

คืนวันนี้ขนะที่เด้กชายหลับได้ยินเสียงของน้องชายของเค้าร้องงอเเง

จึงเดินไปดูเเย้วพบว่าน้องชายของเค้า ขี้เเตก....

เด้กน้องรู้ทันที่ว่าต้องเไปตามแม่..ขนะที่เดินไปเด้กน้องได้ยินเสียงออกมาจากห้องของพี่เเจ๋ว

เด้กน้องจึงแง้มประตูดูเเย้วเห้นพ่อของเค้ากำลังกดขี่ขนเหงพี่เเจ๋วอยู่

เด้กน้องจึงรีบไปหาเเม่เเละพบเเม่นอนหลับอยู่..เด้กน้อยปลุกเท่าไรเเม่ก้อไม่ยอมตื่น

เด้กน้องจึงเดินกับไปนอน..เช้าวันรุ่งขึ้นเด้กน้องบอกกับพ่อว่า

พ่อคร๊าบผมรู้เเล้วว่าการเมืองคืออะไร พ่อถามอย่างสังสัยอาไรละลูก..

การเมืองก้อคือการที่นายทุนกดขี่นข่มเหงชั้นชั้นเเรงงาน

ขนะที่รัฐบาลนอนหลับไม่รู้เรื่องโดยที่ประชาชนเรียกร้องยังไงก้อตาม

ปล่อยให้อนาคตของชาตินอนจนอยู่บนกองขี้"""


 

ณ .  เกาะแห่งหนึ่ง

อยู๋กางทะเล มีบันดาชาวความ .. .

อยู๋กะเป้นจำนวนมาก วันนี้แผ่นดินไหวทำให้น้ำท่วม

ทุกความจึงพากันอพยพออกจาเกาะ โดยเรื่อส่วนตัว. .

ความรัก เป้นเพียงคนเดี๋ยวที่ไม่มีเรื่อเป้นของตัวเองจึงนั่งรอ . . รอ . .

ใครสักคนที่จะรับเค้าไปด้วย เเละเเย้ว

ความร่ำรวยก้อผ่านมาพร้อมกับเรื่อลำใหย่ . .

ความรักถามความร่ำรวยว่า "ฉันขอไปด้วยคนได้มั๊ย"

ความร่ำรวยตอบทันใด " ไม่ได้หรอก ฉันมีเงินทองมากมายเต็มเรือ
 
ไม่มีที่ว่างสำหรับเทอ . . ความรักได้แต่ยืนมองเรือลำใหย่จากไป .

ความเห้นเเก่ตัวก้อผ่านมาพอดี ความรักจึงถามขึ้นว่า

"ขอฉันไปด้วยคนได้มั๊ย"ความเห้นแก่ตัวบอกทันใด
 
"ไม่ได้หรอกเธอเปียกไปทั้งตัว เรือชั้นก้อเลอะหมด . .

ความรักได้แต่นั้งรอความหวังต่อไป

ความเศ้าพายเรือเล้กๆๆผ่านมา ความรักร้องตะโกนถาม

"ชั้นขอไปด้วยคนได้มั๊ย" ความเศ้าตอบว่า

" ไม่ได้ . . ชั้นกำลังเศ้า อยากอยู่คนเดี๋ยว . .

ความรักนั่งรอใครสักคนที่พร้อมจะรับเค้าไปด้วย  . .
 
และเเย้ว คนแก่ ก้อผ่านมา ความรักตะโกนถามไปว่า

"ชั้นขอไปด้วยได้มั๊ย" คนแก่ตอบ

"ได้ซิ ขึ้นมาเยย ชั้นจะพาไปส่ง

" ความรักดีใจมาก ขึ้นไปบนเรือ ลำไม่ใหย่มาก . .

แต่มีที่สำหรับเค้า  เเย้วเรือก้อพาความรักมาถึงเกาะ ที่อุดมสมบูน

คนแก่ส่งความรักแล้วจากไปความรักดีใจจนลืมถามคนแก่คนนั้นว่าเค้าชืออาไร

จึงหันไปถามความรู้ .."เทอรู้มั๊ย คนแก่คนนั้นชื่อว่าอาไร"
ความรู้ก้อตอบว่า . . "เค้าชือว่า   กาลเวลา...  "

ความรักก้อยังไม่เข้าใจอยู๋ดีว่า ทำไมกาลเวลาถึงรับความรักขึ้นเรือ

จึงถาม ความรู้อีกว่า " เเย้วทำไมเค้ารับชั้นมาด้วย" ความรู้ได้ตอบว่า . . .



"เพาะ กาลเวลาเท่านั้นที่จะทำให้รู้ว่ารักยิ่งใหญ่แค่ได้"

 

เอามาเป้นแง่คิดดีดี . .

ฟังเค้ามาอีกที่เหมือนกันแต่ตอนฟังกาลังง่วง . .เยย เอามาปะติ ปะต่อ กันเอง

แต่มันก้อยังคงความเป้นเรื่องเดิมอยู่. . . มั้ง . .


Blog EntryหัวกะหัวใจOct 26, '07 1:14 PM
for everyone

หัว:มันลือกที่จะหยุด หยุดเดินจาปันหาที่เลวร้ายนี้สักที่

     สับสนจนบอกว่า เลิกเหอะ พอเเย้วละมั้งกะการที่ยอมทนเจ้บๆ

หัวใจ:มันบอกให้ไปต่อเหอะ เพาะมันยังที่จะทน ทนเจ้บไหว อยากจะลอง ลองอีกสักครั้ง

      ก้อมันเดินมาเเย้วนิ ให้ทำไงได้ละ อย่างที่จะรู้สึกอีกสักครั้ง  ขอแค่อีกสักครั้ง

ทั้งหัวและหัวใจมันสังการที่แตกต่างกันออกไปเเย้วเราจเชื่อสิ่งไหนละ

เเย้วถ้าเป้นคุนละ เลือกเชื่ออาไร

 


Blog EntryคนดีดีOct 13, '07 4:23 AM
for everyone

Blog Entryเส้นทางOct 13, '07 3:07 AM
for everyone

หากความรักเป้นดั่งเส้นทางเส้นหนึ่งเก่าๆๆและมีความหมาย แต่คงใช่มันมากมายเต้มที่เส้นทางจึงมีนิยาย

ก้อคือชั้นนั้นเพื่ยงจาขอเทอออกเดินทางไปด้วยกัน..เส้นทางนี้ก้อคงจาหน้าเดิน หากมีเราเดินเคียงกัน


Blog Entryก้อมะรู้Oct 7, '07 10:37 AM
for everyone

 ก้อมะรู้ว่าอาไรทำให้เราได้พบกันทั้งที่มันมะน่าจาเป้นไปได้

เทอก้อมีโลกของเทอต่างจากชั้นมากมาย

เหมือนมะมีอาไรเยยที่คล้ายกัน


© 2008 Multiply, Inc.    About · Blog · Terms · Privacy · Corp Info · Contact Us · Help